Tom van den Nieuwenhuijzen

Roze Zaterdag is de oorspronkelijke “Gay Pride” van Nederland.

De Roze Zaterdag is een jaarlijks georganiseerde thema- en feestdag en heeft naast ontmoeting, feestelijkheid en zichtbaarheid ook een emancipatoir, demonstratief en politiek karakter. Dit in tegenstelling tot de eveneens jaarlijkse Amsterdam Gay Pride, dat oorspronkelijk vooral een feest rondom de Canal Parade is.

Al sinds 1977 wordt de Roze Zaterdag in Nederland georganiseerd. Eerst in Amsterdam, maar vanaf 1981 ieder jaar in een andere stad in Nederland.

Steden die Roze Zaterdag organiseren, zijn het hele jaar ‘roze stad’ en organiseren dat jaar, maar vooral de week voorafgaand aan Roze Zaterdag, allerlei activiteiten met betrekking tot diversiteit en homoseksualiteit. De steden worden over het algemeen toleranter en opener na het organiseren van het evenement.

Eindhoven is een stad van design. Een creatieve stad. Maar het creatieve milieu gedijt het beste in een open en tolerante stad. Roze Zaterdag kan meehelpen aan deze uitstraling Lees verder »

“In Eindhoven is het initiatief genomen om de 240 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.”

Het is een project dat in Duitsland, Oostenrijk, Hongarije en nu dus ook Nederland wordt uitgevoerd, van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. In Eindhoven wordt het project voor de helft gefinancierd door de gemeente Eindhoven. De rest dient opgebracht te worden door bedrijven en particulieren. In de Aalsterweg, bij mij om de hoek, zouden twee stenen geplaatst worden. We (mijn man en ik) hebben dan ook besloten om deze volledig te adopteren. Ze zijn voor de gebroeders Gans die op die plek in de stad gewoond hebben.

Vandaag zijn de stenen geplaatst. Lees verder »

Na de tweede wereldoorlog was er grote woningnood in onder meer Amsterdam. Tegelijkertijd stonden er veel panden in de stad leeg. Het werd legaal om een pand dat langer dan een jaar leeg stond te betrekken. Deze panden werden ‘gekraakt’ door woningzoekenden.
In de jaren ’70 en ’80 begon de kraakbeweging zich beter en beter te organiseren. Nog steeds is er grote woningnood. Met het uitroepen van de Vondervrijstaat en de kroningsrellen in 1980 bereikt de kraakbeweging een climax. Harde aanpak van politie en leger resulteren in geweldadige reacties binnen de kraakbeweging. Binnen de kraakbeweging ontstaat een tweedeling: hen die zich afkeren van het geweld en hen die de harde weg van de confrontatie door willen zetten.
Vandaag de dag zien we vooral nog de krakers die zich afkeren van het geweld. De kunstenaars en artestiekelingen die vaak aan de wieg hebben gestaan van culturele instellingen waar wij vandaag heel blij mee zijn in de stad. De Effenaar, De Fabriek, Flipside, stichting Atelierdorp, Kelderman & Van Noort en La Bolleur zijn daar voorbeelden van.
De nieuwe Anti-Kraakwet was voor mij aanleiding om een actuele motie in te dienen Lees verder »

“De huidige verkiezingsstrijd gaat teveel over de crisis van vandaag. We moeten onze economie nu hervormen om de dreigende crises van morgen te voorkomen. Onder andere door versneld over te stappen naar hernieuwbare energie.”

Dat vinden de leden van duurzaamheidcommissies van 7 politieke partijen. Uit protest hebben ze dinsdagmorgen 1 juni hun gezamenlijke ‘Verklaring van Utrecht’ op de deur gespijkerd van het Academiegebouw in Utrecht.

De verklaring bevat een tienpuntenlijst met aanbevelingen om Nederland sneller over te laten gaan op hernieuwbare energie zoals wind en zon. Partijcommissieleden van CDA, ChristenUnie, D66, GroenLinks, PvdA, SGP en VVD stellen daarin gezamenlijk dat ons land voor 2050 helemaal kan en moet overstappen op hernieuwbare energie. Een Deltawet Nieuwe Energie moet deze doelstelling wettelijk borgen en tot nationale prioriteit verheffen.

Herman Wijffels oordeelde dat Nederland een land zonder richting is en dat het rapport ‘Nederland krijgt nieuwe energie’ nu juist die richting biedt. In zijn ogen heeft het ministerie van Economische Zaken haar geloofwaardigheid verloren en is het onbegrijpelijk dat EZ nog altijd inzet op kolen- en kernenergie.

Voormalig minister van VROM Jacqueline Cramer stelde dat de politiek hele duidelijk grenzen moet bepalen, omdat anders de kolenlobby bepaalt wat er gebeurt.

Zie ook het burgerinitiatief Nederland krijgt nieuwe energie.

Op de website DuurzaamGebouwd.nl schrijft Mr. Roger H.J. Cox een interessant expertblog over de verduurzaming van onze energievoorziening door middel van de auto.

“Het creëren van een economie waarin duurzame energie kan concurreren met fossiele brandstoffen is voor de overheid een win/win-situatie. Zonnepanelen op kosten van de baas is ogenschijnlijk een simpele maatregel maar blijkt een ingenieuze hefboom voor een transitie naar een duurzame economie waar ook het midden- en kleinbedrijf baat bij heeft.”

“Elke sector die voor het welzijn en de welvaart van de burgers van belang is, wordt door de overheid met beleid, geld en wet- en regelgeving gestimuleerd. Dat geldt voor gewenste publieke voorzieningen zoals onderwijs en gezondheidszorg maar dat geldt ook voor door de overheid gewenste marktontwikkelingen.”

“De wereld draait om hebbedingen en het grootse hebbeding van onze moderne geschiedenis is natuurlijk de auto. Om deze reden heb ik het idee dat de eerste grote duurzaamheidsgolf (misschien vreemd genoeg voor velen uit de milieubeweging) juist gecreëerd zou kunnen worden via een hebbeding als de auto.”

Lees het hele artikel op de website van Duurzaam Gebouwd, of download de pdf.